Un matin mon père, deux de mes frères et moi travaillions dans notre plantations de café pendant que ma mère préparait le déjeuner dans la ferme pour nous tous .

Entre la plantation de café et la ferme il y a des vergers d'avocats, d'arbres à pain (jacquier) et des dourians .

J'ai emporté le reste de ce fruit à la ferme, où je ne trouvais personne . J'ai rejoint alors mes parents et mes frères dans la plantation de café . Tout le monde ayant fini de déjeuner, mon père me demanda : d'où vient tu ? tu es parti très longtemps !  nous croyions que tu étais à la "cascade" (ou souvent j'aime me rafraîchir) .où as tu trouvé ce morceau de dourian que tu tiens dans tes mains ? Je me mis à raconter mon histoire de la rencontre avec le tigre (j'ai vu l'effroi se dessiner sur leurs visages) . Mon père ajouta : heureusement que tu t'es évanoui car si tu t'étais sauvé le tigre t'aurai attaqué . Ma mère m'a donné ma part de déjeuner que j'ai mangé avec bon appétit .Et puis nous mangea ment avec délice le demi dourian . 

Di suatu pagi ayahku beserta dua kakak laki lakiku dan aku sedang bekerja di ladang kopi milik kami sementara ibuku sedang menyiapkan makanan siang di dangau untuk kami semua .Sebelum jam duabelas ayahku memintaku menemui ibuku untuk membantu menyiapkan makan siang .Antara ladang kopi dan dangau ada kebun buah dengan beberapa batang pohon alpukat, beberapa batang pohon nangka dan beberapa batang pohon durian .Setengah perjalanan antara ladang kopi dan dangau mendadak aku mendengar suatu buah yang cukup besar jatuh ke tanah ……. buuumm !  aku punya pirasat bahwa itu adalah buah durian .Aku mencoba menemukan buah durian itu dibawah pohon durian yang satu dan yang lain .Betapa aku ketakutan setengah mati ketika tiba tiba aku bertatap muka dengan seekor harimau besar, buah durian yang barusan jatuh itu berada diantara aku dan dia .Aku jatuh pingsan .................. dan ketika aku sadarkan diri, aku temukan separoh dari buah durian itu di depanku .Aku bawa bagian buah itu ke dangau, dimana aku tidak temukan seorangpun .

Aku temukan kedua orangtuaku beserta kedua kakak laki lakiku di ladang kopi .Mereka telah selesai makan siang, ayahku bertanya kepadaku :darimana saja kamu ? kamu pergi sangat lama sekali !  kami mengira bahwa kamu ada di pancuran (dimana aku suka sekali menyegarkan badan) .dimana kamu temukan bagian buah durian yang sedang kamu pegang dengan dua tanganmu itu ?Aku menceritakan kejadian yang barusan kualami bertatap muka dengan seekor harimau (aku lihat kecemasan di wajah mereka) .Untungnya kamu jatuh pingsan karena seandainya kamu lari dari dia maka harimau itu akan menyerangmu, tambah ayahku .Ibuku memberiku makan siang terus aku memakannya dengan lahap .Selanjutnya kami makan bersama separoh buah durian yang matang itu . 

TrackBack URI for this entry

Comments (2)

Subscribe to this comment's feed

Samdi dinar said:

Assalamualaikum ........... Dunsanak kasadonyo nan ambo hormati, salain carito ko adolah kisah nyato almarhum angku ambo, juo disiko kito bisa ambik kasimpulan bahwasannyo binantang sajo ado punyo sifaik babagi ........... jadi kito sabagai manusia nan labih babudi indak salayaknyo kito makan surang sajo. Satu pelajaran lagi buat kita, bahwa bilamana orang tua kita menyuruh kita untuk melakukan sesuatu maka lebih baik kita tidak melakukan yang lain, seperti kisah di atas bapaknya menyuruh dia untuk membantu ibunya didangau, eh dia malah sibuk mencari buah durian ....... al hasil .... celaka jadinya. Marilah kita saling berbagi antar sesama. Wassalam !

report abuse vote down vote up

September 14, 2008
Votes: +0

Samdi dinar said:

	Tidak ada nilai puitis memang ! maklumlah .......................... ambo indak penulis doh, hanyo sakadar babagi carito sajo. Wassalam rangsaba
	report abuse vote down vote up

September 14, 2008
Votes: +0