Oh, Nak Bongsu, Siti Budiman,
Upiak kamari malah duduak,
elok kito badakek-dakek,
elok kito baampiang-ampiang,
nak tahu di padeh lado,
nak tahu di masin garam,
nak dapek paham
jo mukasuik.
Rundiang sapatah duo patah,
nak masuak ka hati kau,
Amak kito bapadu-padan,
amak batuluak jo bahandai.
alah koh dapek tu Nak kanduang
Ilimu
urang Basuami?"
Manyauik Siti Budiman:
"Kok itu Mandeh tanyokan,
Mandeh maliek tiok hari,
ambo
nan indak turun tanah,
gilo di ateh rumah sajo,
indak
bajalan kiri kanan.
Siapo pulo ka maajari,
Mandeh nan balun manunjuakkan,
Mandeh lah lupo tantang itu?"
Manjawab Siti Jauhari:
Oh Nak Denai Siti Budiman,
makan pahamnyo
abih-abih,
dangakan pangaja Mendeh Kanduang,
pitua Niniak Kanduang kau,
iyolah Ayah Kanduang Mandeh,
bagala Tuanku Rajo Bana."
Tantang Ilimu Urang Bauami,
kok sampai bajunjuangan,
pabaiak pi'ia kalakuan,
paelok laku jo taratik.
Datang suami dari jauah,
sambuiklah jo muko
manih,
idangkan minum jo makannyo,
paliekkan hati nan suci.
Kok barundiang samo gadang,
calonyo usah dibukkan.
Sabagaimano aka budi,
tutuik di anak mati-mati,
saangok jan maangok,
saangin jan buliah lalu,
parik paga di Anak Kanduang
tapi usah talampau bana.
Kok tampak pulo budi awak,
manungkuih tulang jo daun taleh,
manyuruak di bawah lumbuang,
kana pulo tu Nak Kanduang."